Ogólnopolski Komitet Obchodów Rocznic

 

Ludobójstwa Dokonanego przez OUN - UPA

 

na Ludności Polskiej Kresów Wschodnich

 

Uchwała z dn. 16.11.2010 r.

 

      Sejm RP w uchwale z dnia 15 lipca 2009 roku wytyczył zadania dla wszystkich władz publicznych, których cel określił następująco: „Przywrócenie pamięci historycznej wszystkich pokoleń o tragedii Polaków na Kresach Wschodnich II RP”. Niestety, władze nie podjęły żadnych działań w tym celu, w związku z czym uchwała Sejmu stała się martwą literą. Uważamy, że brak realizacji tej Uchwały stanowi łamanie obowiązującego w Polsce prawa. 

 

   I.  Na podstawie Porozumienia między Kresowym Ruchem Patriotycznym            a Polskim Stronnictwem Ludowym z dnia 7 marca 2006 r. zwracamy się           do Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego o:

 

   1. . Ponowne podjęcie inicjatywy uchwałodawczej w postaci złożonego przez Klub projektu Uchwały  Sejmu RP w sprawie ustanowienia dnia 11 lipca Dniem Pamięci      i Męczeństwa Kresowian. Projekt ten, jak dotąd, nie stał się przedmiotem debaty plenarnej Sejmu.

 

   2. . Wystąpienie do Sejmu z projektem następującej uchwały:

 

      „Nawiązując do Uchwały Sejmu RP z dnia 15 lipca 2009 r. w sprawie tragicznego losu Polaków na Kresach Wschodnich, Sejm RP stwierdza, że w latach 1943 – 1947 tzw. Ukraińska Armia Powstańcza dokonała ludobójstwa na ludności polskiej, co stanowczo potępiamy. Zbrodnia ludobójstwa  zarówno w świetle prawa międzynarodowego jak i polskiego, nie podlega przedawnieniu. Jednocześnie Sejm uznaje Organizację Ukraińskich Nacjonalistów                        i tzw. Ukraińską Armię Powstańczą za organizacje zbrodnicze, co rodzi określone konsekwencje zarówno w prawie Rzeczypospolitej Polskiej, jak i prawie międzynarodowym. Sejm zwraca się do Rady Najwyższej Republiki Ukraińskiej    o podjęcie analogicznej uchwały, co przyczyniłoby się do oparcia stosunków między naszymi Państwami na prawdzie. Sejm RP oświadcza z cała mocą, iż zbrodnią tego ludobójstwa nie obciąża narodu ukraińskiego, lecz ww. formacje polityczne            i zbrojne ukraińskiego szowinizmu.”

 

   3. . Złożenie wniosków do właściwych władz Państwa Polskiego o przyznanie odznaczeń państwowych żyjącym i zmarłym członkom Samoobrony Kresowej, Batalionów Chłopskich i Armii Krajowej za obronę polskiej ludności cywilnej przed banderowskim ludobójstwem. Lista kandydatów zostanie uzgodniona przez upełnomocnionych przedstawicieli organizacji kresowych i kombatanckich oraz Polskiego Stronnictwa Ludowego.

 

 

 

 

   II. Powierzyć Radzie Naukowej Stowarzyszenia Instytut Kresów Rzeczypospolitej:

 

   1. . Powołanie Komisji ds. Konkursu Wiedzy o Kresach i Kresowianach. Jej zadaniem będzie przygotowanie stosownych dokumentów, opracowanie zasad, planu                 i harmonogramu uruchomienia pierwszej edycji Konkursu. Komisja równocześnie będzie sprawowała pieczę nad realizacją tego projektu we współpracy                        z Ministerstwem Edukacji Narodowej.

 

   2. . Zadanie zorganizowania i przeprowadzenia w 2012 r., wspólnie z Instytutem Pamięci Narodowej, międzynarodowej sesji naukowej „Stosunki polsko-ukraińskie     w latach 1918 – 2010”. Jej rolą będzie podsumowanie wyników teraźniejszych badań     i zwieńczenie prac dotychczasowych konferencji naukowych w celu zakończenia sporów o interpretację faktów.

   3. . Zwrócenie się do stosownych władz o powołanie Ośrodka, którego zadaniem będzie badanie dziejów i dziedzictwa kulturowego Kresów II RP ze szczególnym uwzględnieniem martyrologii Kresowian oraz utworzenie Muzeum Kresów RP.

 

 

 

   III. Zobowiązać Przewodniczącego i Prezydium Komitetu do:

 

   1. . Kolejnego wystąpienia do władz M. St. Warszawy o uzyskanie zgody                    na wzniesienie pomnika ku czci ofiar banderowskiego ludobójstwa, przyznanie lokalizacji w godnym miejscu stolicy, oraz przychylne rozpatrzenie wniosku złożonego dwa lata temu o urządzenie symbolicznej mogiły ofiar banderowskiego ludobójstwa na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.

 

   2. . Postulowanie do władz Miasta Stołecznego Warszawy o nadanie imienia Wiktora Poliszczuka i Zygmunta Jana Rumla ulicom lub placom Warszawy.

   3. . Wystąpienie po raz trzeci do Kurii Warszawskiej o wyrażenie zgody                      na upamiętnienie tablicą na froncie kościoła Św. Krzyża ponad 150 duchownych katolickich zamordowanych ze szczególnym okrucieństwem przez tzw. UPA.

   4. . Aktywnej polityki informacyjnej wykorzystującej zarówno elektroniczne środki przekazu, jak i prasę, w tym media zagraniczne. Komitet zobowiązuje Prezydium     do powołania Rzecznika Prasowego.

 

 

 

IV. Organizacje regionalne i środowiskowe organizują obchody we własnym zakresie

 

   1. . Respektując autonomię inicjatyw organizacji kresowych, Komitet zastrzega sobie możliwość koordynowania obchodów w poszczególnych województwach                       i miejscowościach w celu uniknięcia kolizji terminów.

   2. . Komitet sugeruje, aby organizacje kresowe występowały do Sejmików Wojewódzkich o podjęcie uchwał w sprawie uczczenia 70 rocznicy ludobójstwa banderowskiego na ludności polskiej Kresów Wschodnich.

 

 

 

 

                                                                                         Przewodniczący Komitetu

 

                                                                                               /Jarosław Kalinowski/

 

                                                                                                   w/z Jan Niewiński

 

Warszawa, 16 listopada 2010 r.

 

Zał: Uchwała Sejmu z dn. 15.07.2009 r.

Monitor Polski z 2009 r. Nr 47 poz. 684

 

UCHWAŁA

SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

 

z dnia 15 lipca 2009 r.

 

w sprawie tragicznego losu Polaków na Kresach Wschodnich

 

(M.P. z dnia 28 lipca 2009 r.)

 

W lipcu 2009 roku mija kolejna - 66. rocznica rozpoczęcia przez Organizację Ukraińskich Nacjonalistów i Ukraińską Powstańczą Armię na Kresach II Rzeczypospolitej tzw. antypolskiej akcji - masowych mordów o charakterze czystki etnicznej i znamionach ludobójczych. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej składa hołd pomordowanym Rodakom i obywatelom polskim innych narodowości oraz członkom Armii Krajowej, Samoobrony Kresowej i Batalionów Chłopskich, którzy podjęli dramatyczną walkę w obronie polskiej ludności cywilnej, i przywołuje bolesną pamięć o ukraińskich cywilnych ofiarach.

 

Sejm Rzeczypospolitej Polskiej wyraża szczególne uznanie i wdzięczność tym Ukraińcom, którzy często z narażaniem własnego życia pomagali i ratowali swych polskich sąsiadów.

Tragedia Polaków na Kresach Wschodnich II Rzeczypospolitej winna być przywrócona pamięci historycznej współczesnych pokoleń. Jest to zadanie dla wszystkich władz publicznych w imię lepszej przyszłości i porozumienia narodów naszej części Europy, w tym szczególnie Polaków i Ukraińców.

POMNIK 

We Lwowie ma stanąć pomnik ku czci lwowskich profesorów  pomordowanych przez Niemców. Właśnie, czy tylko przez Niemców? 

 Na specjalnej wrocławskiej stronie internetowej poświęconej temu przedsięwzięciu m.in. czytamy:

„Osiem dni po wybuchu wojny między III Rzeszą a Związkiem Radzieckim, 30 czerwca 1941 roku do Lwowa wkroczyła armia hitlerowska. Niemcy przystąpili do natychmiastowych działań, skierowanych przeciwko polskiej inteligencji. W lipcu na Wzgórzach Wuleckich rozstrzelanych zostało 25 profesorów z lwowskich uczelni. Rozstrzelano także osoby z rodzin oraz znajomych, którzy przebywali w domach Profesorów podczas ich aresztowania. Wśród ofiar znaleźli się przedwojenny premier prof. Kazimierz Bartel oraz tłumacz i krytyk literacki Tadeusz Boy- Żeleński.

W 2008 roku Prezydent Wrocławia, Rafał Dutkiewicz i Mer Lwowa Andrij Sadowy, sygnowali list intencyjny w sprawie ogłoszenia wspólnego konkursu na projekt wzniesienia na Wzgórzach Wuleckich we Lwowie, w miejscu kaźni, Pomnika Pomordowanych w 1941 roku Profesorów Lwowskich. I Nagrodę w ogłoszonym konkursie Jury przyznało prof. Aleksandrowi Śliwie z ASP w Krakowie…

 Odsłonięcie monumentu planowane jest na lipiec 2011 roku. Na ten cel Miasto Wrocław przeznaczyło 900 tys. złoty. Jest to jednak kwota niewystarczająca. By wesprzeć nasze działania zwracamy się z gorącą prośbą o wsparcie. Dziś, gdy otwiera się szansa godnego upamiętnienia we Lwowie Pomordowanych Profesorów, zwracamy się o pomoc finansową do społeczeństwa..."

Tyle apel. Na zaproszeniach skłaniających  do udziału w kweście, rozsyłanych w imieniu prof. Tadeusza Lutego, przewodniczącego Komitetu Honorowego, jota w jotę  to samo. Ani słowa o udziale w mordach ukraińskich nacjonalistów. A fakty, zgodnie z badaniami naukowymi są takie:

 Do Lwowa,  jako pierwszy wkracza 30 czerwca 1941 roku  o godz. 4,30 nad ranem ukraiński batalion „Nachtigal”, a dopiero kilka godzin później  żołnierze Wehrmachtu. Dlaczego to jest ważne?

Otóż dlatego, że wcześniej studenci ukraińscy, wedle wielu badaczy, wzięli  udział w przygotowywaniu list proskrypcyjnych, na mocy których, zostali ujęci i później zamordowani  lwowscy profesorowie. Inni polscy uczeni dodają, że w samej egzekucji, oprócz żołnierzy niemieckich, uczestniczyli również ukraińscy policjanci.

 Ustalenie faktów jest b.  ważne dla napisu, jaki będzie umieszczony na pomniku. W tej chwili nie wiem, jaki to będzie napis, ale Kresowianie boją się, że zabraknie w nim pełnej informacji o tej zbrodni.  Boimy się dlatego, że na wielu postawionych  już na Ukrainie pomnikach brakuje prawdy.

 Na pomniku w Porycku, na Wołyniu, brakuje napisu, kto wymordował Polaków. W Hucie Pieniackiej to samo. W wielu innych miejscach też. Półprawdy, przemilczania, obłudne odchodzenie od prawdy tylko rozdrażniają i komplikują sytuację między państwa i narodami. A najlepszym dowodem na to są ostatnie sukcesy wyborcze  partii skrajnie nacjonalistycznej „Swoboda” na Ukrainie , której przywódcy już żadają zmiany granic. Tak to jest, gdy się lekceważy prawdę. Może twórcy pomnika staną na wysokości zadania i tym razem inskrypcja odda całą prawdę,  ale Kresowianie dmuchają   na zimne. Bo nie raz się oparzyli. Piękna i mądra idea pomnika bardzo mi się podoba. Niech tylko  zwycięży prawda.

OPOLE WYCHODZI Z INICJATYWĄ

Uchwała Sejmiku Opolskiego w sprawie Dnia Męczeństwa Kresów 2010-11-05

Kolejny sukces Kresowian. 

Uchwała Nr XLIX/509/2010
Sejmiku Województwa Opolskiego
z dnia 26 października 2010 r.
w sprawie przyjęcia Apelu Sejmiku Województwa Opolskiego do Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej o ustanowienie dnia 11 lipca Dniem Pamięci Ofiar
Ludobójstwa na Kresach Wschodnich II Rzeczypospolitej.

Na podstawie art. 18 pkt 20 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie
województwa (Dz. U. z 2001 r., Nr 142 poz. 1590 z późn. zm. ) oraz § 20 ust. 1 Statutu
Województwa Opolskiego (Dziennik Urzędowy Woj. Opolskiego z 2005 r., Nr 57, poz. 1670
z późn. zm.), Sejmik Województwa Opolskiego uchwala, co następuje:

§ 1

Uchwala się Apel Sejmiku Województwa Opolskiego do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej o ustanowienie dnia 11 lipca Dniem Pamięci Ofiar Ludobójstwa na Kresach Wschodnich II Rzeczypospolitej, który stanowi załącznik do niniejszej uchwały.

§ 2

Apel, o którym mowa w § 1, przekazuje się:
- Prezydentowi RP,
- Prezesowi Rady Ministrów,
- Ministrowi Spraw Zagranicznych,
- Marszałkowi Sejmu RP,
- Marszałkowi Senatu RP,
- przewodniczącym klubów parlamentarnych i poselskich Sejmu RP,
- posłom i senatorom województwa opolskiego,
- Wojewodzie Opolskiemu,
- Związkowi Województw RP,
- przewodniczącym sejmików województw,
- starostom, wójtom, burmistrzom, prezydentom miast województwa opolskiego,
- mieszkańcom województwa opolskiego, za pośrednictwem środków masowego
przekazu.

§ 3

Wykonanie uchwały powierza się Przewodniczącemu Sejmiku Województwa Opolskiego.

§ 4

Uchwała wchodzi w Ŝycie z dniem podjęcia.

2

Załącznik do uchwały Nr XLIX/509/2010
Sejmiku Województwa Opolskiego z dnia 26 października 2010 r.
Apel Sejmiku Województwa Opolskiego do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej
o ustanowienie dnia 11 lipca Dniem Pamięci Ofiar Ludobójstwa na Kresach
Wschodnich II Rzeczypospolitej
Sejmik Województwa Opolskiego oddaje cześć Polakom i obywatelom II Rzeczypospolitej innych narodowości, pomordowanym na Kresach Wschodnich II Rzeczypospolitej przez zbrodniarzy wywodzących się z Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów i tzw. Ukraińskiej Powstańczej Armii. Sejmik Województwa Opolskiego potępia zbrodniarzy, którzy dokonali ludobójstwa na obywatelach II Rzeczypospolitej i jednocześnie wyraŜa uznanie i wdzięczność tym Ukraińcom, którzy z narażeniem własnego życia nieśli pomoc swoim polskim sąsiadom.

Sejmik Województwa Opolskiego składa hołd śołnierzom Samoobrony Kresowej, oraz Armii Krajowej i Batalionów Chłopskich, którzy podjęli bohaterską walkę w obronie polskiej ludności cywilnej.

Sejmik Województwa Opolskiego uważa, że przywrócenie prawdy historycznej o tragedii Polaków na Kresach Wschodnich II Rzeczypospolitej jest niezbędne do pojednania
pomiędzy narodami polskim i ukraińskim.

Dla Kresowian i całego Narodu Polskiego symbolem ludobójstwa, dokonanego na obywatelach II Rzeczypospolitej przez Organizację Ukraińskich Nacjonalistów i tzw. Ukraińską Powstańczą Armię, jest dzień 11 lipca 1943 roku. Dlatego też, Sejmik Województwa Opolskiego zwraca się z apelem do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej o ustanowienie dnia 11 lipca Dniem Pamięci Ofiar Ludobójstwa na Kresach Wschodnich II
Rzeczypospolitej.

3

UZASADNIENIE

Na podstawie art. 18 pkt 20 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2001 r., Nr 142 poz.1590 z późn. zm.) do wyłącznej właściwości sejmiku województwa należy podejmowanie uchwał w innych sprawach zastrzeżonych ustawami i statutem województwa do kompetencji sejmiku województwa.

Na podstawie § 20 ust. 1 Statutu Województwa Opolskiego (Dz. Urz. Woj. Opolskiego z 2005 r. Nr 57, poz.1670 z późn. zm.) w sprawach ogólnospołecznych Sejmik może uchwalać apele i rezolucję.

Projekt niniejszego Apelu powstał po podjęciu decyzji o jego przygotowaniu, która zapadła podczas XLVIII sesji Sejmiku Województwa Opolskiego w dniu 28 września 2010 r.

Treść apelu jest wynikiem pracy zespołu radnych, w którego skład weszli przedstawiciele wszystkich klubów Radnych Sejmiku Województwa Opolskiego. Z uwagi na treść projektu Apelu podjęcie uchwały w przedmiotowej sprawie przez Sejmik Województwa Opolskiego uważa się za potrzebne i konieczne.